Mój III blogowy Ewangeliczny Country Piknik (2)

Druga część mojego tegorocznego Ewangelicznego Country Pikniku.

Drugą część Pikniku otwiera Lawson Bates (ur. 1992), przedstawiciel młodego pokolenia głównego nurtu muzyki country. Zaśpiewa dwie piosenki. Najpierw „God On the Mountain” [Bóg na górze], która zachęca do ufności w Bogu, kiedy po okresie „góry” (czas radości i powodzenia), przychodzi „dolina” (czas trudności i cierpienia). Ale Bóg jest ten sam, zarówno na górze, jak i w dolinie; zarówno w świetle dnia, jak i w ciemności nocy. Autorem piosenki jest Tracy Dartt (ur. 1944), duchowny baptystyczny oraz wykonawca i autor utworów gospel.

 

 

Tutaj można przeczytać o kontekście powstania tej piosenki.

Lawson Bates jest czwartym z dziewiętnaściorga dzieci swych rodziców. Teraz zaśpiewa własną piosenkę „One Plus One” [Jeden plus jeden], którą ułożył w zeszłym roku z okazji ślubu swojej siostry Carlin (Carlin, urodzona w 1998, jest dziewiąta w kolejności). Piosenka mówi o tym, że w małżeństwie 1+1=3. Tym Trzecim (a w gruncie rzeczy Pierwszym) jest oczywiście sam Bóg. W videoclipie występują państwo młodzi, czyli Carlin i Evan Stewart. Lawsonowi w piosence partneruje gościnnie Olivia Collingsworth, należąca do rodzinnego zespołu gospel The Collingsworth Family.

 

 

Wystąpi teraz Amber Thompson, młoda wykonawczyni należąca do rodzinnego zespołu gospel The Nelons, który założył w 1977 r. jej dziadek Rex Nelon. Amber również śpiewa i nagrywa samodzielnie. Piosenka „God is Always Good” [Bóg zawsze jest dobry] z wydanej w 2015 roku solowej płyty „Just Sing”. Nie znalazłem nigdzie informacji o autorstwie, może jest to kompozycja własna?

 

 

Miło jest napotkać wśród kompozycji gospel tworzonych przez protestantów akcent maryjny. Wystąpi teraz Mark Lowry (ur. 1958), komik, piosenkarz i autor tekstów w piosence swego autorstwa „Mary, Did You Know?” [Maryjo, czy wiedziałaś?]. Towarzyszą mu Guy PenrodDavid Phelps. Treścią piosenki są pytania kierowane do Maryi, czy wiedziała, że całując twarz Dzieciątka całuje Boga, że Ten, którego urodziła będzie chodził po wodzie, uciszał burzę, uzdrawiał niewidomych i głuchych, że jest doskonałym Barankiem a na końcu będzie panował nad narodami. Mark Lowry jest autorem słów, zaś muzykę skomponował Buddy Greene, znany z obu moich wcześniejszych pikników i który też jeszcze dzisiaj wystąpi.

 

 

To nagranie oraz parę innych z pierwszego dnia pikniku pochodziło ze spotkań Gaither Homecoming.

Wystąpi teraz sam Bill Gaither (ur. 1936), prawdziwy patriarcha współczesnej muzyki gospel, w bardzo ładnej piosence swego autorstwa „I Believe, Help Thou My Unbelief” [Wierzę, zaradź memu niedowiarstwu] mówiącej o ufności w Jezusie w każdej okoliczności.

 

 

No i wreszcie zapowiadany już Buddy Greene (ur. 1953). Tak jak w latach ubiegłych zaprezentuje on własną aranżację tradycyjnego hymnu. Tym razem wielbiący hymn „Revive Us Again” [Przywróć nas ponownie do życia] z 1867 roku, autorstwa Williama P. Mackaya. Greene’mu towarzyszą wokaliści Reggie SmithCharlotte Ritchie, a w pierwszym rzędzie widać dwoje wykonawców, którzy już dzisiaj nam śpiewali: w niebieskiej koszuli Mark Lowry, a z białą broszką we włosach Amber Thompson. W 0:41 widoczna nieco z tyłu Jamie Allen Martin (śpiewała z rodzicami w pierwszym dniu pikniku) a w 3:13 Sonya Isaacs, którą gościliśmy na dwóch poprzednich edycjach pikniku.

 

 

Pomału czas kończyć. Dobrym akcentem na koniec będzie utwór gospel „Yes, I know” [Tak, ja wiem] z 1920 roku, autorstwa Ann Waterman. Piosenka jest oddaniem chwały Krwi Jezusa oczyszczającej grzeszników. Jak mówi refren: „Tak, ja wiem! Krew Jezusa może najbardziej nikczemnego grzesznika uczynić czystym”. Nagranie z imprezy gospel Billa Gaithera, na scenie mnóstwo wykonawców, w tym widoczna cała plejada tych, co występowali na pikniku w tym roku i w latach ubiegłych: siostry Isaacs (Becky śpiewa drugą zwrotkę), Jimmy Fortune, kwartet Oak Ridge Boys, Olivia Collingsworth, Mark Lowry, Amber Thompson, Guy Penrod, na harmonijce gra Buddy Greene, na basie Ben Isaacs. W 2:53 ujęty z bliska Squire Parsons, autor „Sweet Beulah Land”.

 

 

* * *

 

I proponuję jeszcze dwa króciutkie bisy. „Rivers of Babylon”, znany jako utwór disco, tu zaśpiewany jako modlitwa, zgodnie ze swym tekstem wziętym z Psalmu 137. Nagranie z koncertu w Jerozolimie, śpiewają małżonkowie Jeff i Sheri Easter oraz Charlotte Ritchie.

 

 

Pierwszy dzień pikniku otworzył Josh Turner. Drugi dzień niech zamkną jego najbliżsi. „River of Happiness” [Rzeka szczęśliwości], piosenka, którą ułożył najstarszy syn Josha Hampton Turner (ur. 2006) przy pomocy mamy Jennifer, która akompaniuje na fortepianie. Śpiewają wszyscy czterej synowie Josha i Jennifer: Hampton, Colby, Crawford i Samuel.

 

 

Do zobaczenia i usłyszenia na pikniku za rok, jak Pan pozwoli i będziemy żyli (zob. Jk 4,15)!


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Maciej Zachara MIC

Maciej Zachara MIC na Liturgia.pl

Urodzony w 1966 r. w Warszawie. Marianin. Rocznik święceń 1992. Absolwent Papieskiego Instytutu Liturgicznego na rzymskim "Anselmianum". W latach 2000-2010 wykładał liturgikę w WSD Księży Marianów w Lublinie, gdzie pełnił również posługę ojca duchownego (2005-2017). W latach 2010-2017 wykładał teologię liturgii w Kolegium OO. Dominikanów w Krakowie. Obecnie pracuje duszpastersko w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Bazylianówka w Lublinie. Ponadto jest prezbiterem wspólnoty neokatechumenalnej na lubelskiej Poczekajce, a także odprawia Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego w rektoralnym kościele Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Staszica w Lublinie....