Poprawna wymowa – dialog przed prefacją

O ile w codziennych rozmowach posługujemy się językiem potocznym, to w oficjalnych wystąpieniach, do których należy również sprawowanie liturgii, obowiązują nas ściśle ustalone reguły poprawnej wymowy. Są one tworem sztucznym, co nie oznacza, że zbędnym czy przestarzałym.

Odpowiednie artykułowanie słów pomaga w ich zrozumieniu przez odbiorców. Możemy się oszukiwać, że wystarczy zbliżyć się do mikrofonu, ale to tylko sprawia, że głośniej słychać niewyraźną mowę.

Przedstawiamy czwartą część cyklu materiałów pomocniczych, skierowaną przede wszystkim do księży oraz przygotowujących się do kapłaństwa. Zawiera ona fragmenty tekstów liturgicznych wraz z naniesionymi wskazówkami dotyczącymi poprawnej wymowy. Materiały przygotował Artur Zajt – aktor, pedagog i nauczyciel w krakowskiej Szkole Kantorów.

W dzisiejszej odsłonie cyklu do pobrania udostępniamy dialog przed prefacją i Sanctus.

Prefacja

„Legenda” znaków zastosowanych w opisie

Zachęcamy do wykorzystywania tych materiałów w Waszej codziennej praktyce liturgicznej – podzielcie się Waszymi doświadczeniami w komentarzach!


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Artur Zajt

Artur Zajt na Liturgia.pl

Aktor lalkarz. Ukończył Wyższą Szkołę Teatralną we Wrocławiu. Studiował też na wydziale reżyserii teatru lalek w Akademii Sztuki Lalkowej w Białymstoku,a przed studiami aktorskimi w Krakowskiej Akademii Muzycznej. Jest skrzypkiem.Praktykuje zawód aktora lalkarza i reżysera teatru lalek od lat trzydziestu pięciu. Zajmuje się również edukacją teatralną, prowadząc cykle autorskich warsztatów dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Jedną z jego osobistych pasji jest impostacja i dykcja języka polskiego.